คิดถึง”เบอร์10”เมื่อวันวาน

เกริ่นมาซะขนาดนี้คงพอรู้นะครับว่าผู้เขียนต้องการสื่อถึงอะไร เพิ่งรู้ตัวเองว่าทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ย่อมมีวัฏจักรของมันที่จะต้องเปลี่ยนแปลงไปตลอดรวมถึงเรื่องของฟุตบอลนี่คือการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากจากหน้ามือเป็นหลังตีน! เลยทีเดียว ปัจจุบันกีฬาประเภทนี้ได้ถูกหล่อหลอมโดยธุรกิจการค้าและอื่นๆให้เป็นไปเชิงธุรกิจมากขึ้นจนหวั่นว่าอนาคตข้างหน้ามนต์เสน่ห์ของลูกหนังอาจจะสูญหายไปกับระบบทุนนิยม

ในการดูฟุตบอลนั้นตำแหน่งที่ผู้เขียนชอบและให้ความสนใจเป็นพิเศษคือผู้เล่นหมายเลข10หรือที่เรียกกันว่า”เพลย์เมคเกอร์” ผู้ที่เป็นสัญลักษณ์ของทีมเกือบทุกทีม ผู้ที่กำหนดเกมรุกของทีมเป็นหัวใจหลักในการบุกผู้ที่มีทักษะอันเอกอุ ทำให้ผู้ชมต้องตะลึงเมื่อได้โชว์ของออกมา การจ่ายบอลแบบได้เสียฯลฯ ทุกครั้งที่ตัวเองได้มีโอกาสเตะฟุตบอลนั้นมักจะอุปโลกน์ว่าตัวเองเป็นคนนั้นบ้างคนนี้บ้างเช่น คิดว่าตนเองเป็น เดลปิเอโร่,บาจโจ้ มาราโดน่า,ฟิโก้,ริวัลโด้ ,รุยคอสต้า,ริเกลเม่,โรนัลดินโญ่,โยฮันมิกูด์,เจย์ๆโคโอชาฯลฯหรือแม้แต่ อิเดะ นากาตะผู้ที่เป็นความภาคภูมิใจของคนชาวเอเชียอย่างเรา คิดแล้วก็ตลกดีเหมือนกัน555แต่ก็มีนักเตะอยู่หลายรายที่เล่นในตำแหน่งนี้แต่ก็ไม่ได้ใช้เบอร์เสื้อ10เช่น ซีเนอดีน ซีดาน(ใส่แต่ทีมชาติ) จานฟรังโก้โซล่า,ฮวนเวรอน,กาก้า, คันโตน่า,เนดเวดและอีกมากมาย โอย!พิมส์ไปก็นึกถึงวันวานไป

น่าเสียดายปัจจุบันนักเตะเหล่านี้แทบจะสูญหายไปกับกาลเวลาเพราะบางทีมเน้นเล่นกันเป็นระบบมากขึ้นไม่จำเป็นต้องมีนักเตะตำแหน่งนี้อยู่ในทีมปัจจุบันอาจจะมีนักเตะประเภทนี้อยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้เยอะมากมายอะไร และออกเป็นแนวตัวรุกเอนกประสงค์ไม่ได้เล่นเกมรุกเต็มตัวด้วยซ้ำไปเช่นดาบิด ซิลบา โอซิล ปาสตอเร่ ฮัมซิค ชไนเดอร์ ชาบี เฮอร์นานเดสฯลฯ

ยังจำได้ดีเมื่อครั้งยังเด็กเสื้อบอลตัวแรกปักไว้กลางหลังคือDEL PIEROผู้ที่กำลังจะกลายเป็นอดีตกับม้าลายยูเวนตุสผู้ที่เป็นสัญลักษณ์เดินได้ของชาวยูเวนตินี่ คิดแล้วอยากให้กาลเวลากลับมา เดจาวู( déjà vu) นะครับ อยากที่จะได้เห็นผู้เล่นในตำแหน่งนี้แบบเต็มตัวอีกครั้ง แม้จะเป็นไปได้ยากก็ตามที คิดถึงเธอทุกคนนะ (THE BEST PLAY MAKER)